Kasten Yaralama Suçu ve Cezası (TCK m. 86-87)

Suçun Hukuki Tanımı, Korunan Değer ve Unsurları

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (TCK) 86 ilâ 88. maddelerinde düzenlenen kasten yaralama suçu, bireyin vücut dokunulmazlığını ve beden bütünlüğünü koruma altına alan temel suç tiplerinden biridir. Suçun maddi unsuru; bir başkasının vücuduna acı verilmesi, sağlığının bozulması veya algılama yeteneğinin sarsılması seçimlik hareketlerinden herhangi birinin gerçekleştirilmesiyle oluşur. Fiziksel temas şart olmayıp mağdurun psikolojik sağlığının veya algılama kabiliyetinin kasten bozulması da TCK m. 86 kapsamında değerlendirilir.

Kasten yaralama suçunun manevi unsuru kasttır; failin mağdurun beden bütünlüğüne yönelik saldırıyı bilerek ve isteyerek (doğrudan kast) ya da neticeyi öngörmesine rağmen kabullenerek (olası kast - TCK m. 21/2) gerçekleştirmesi gerekir. 4 Haziran 2025 tarihinde yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun ile suçun temel şeklinin (TCK m. 86/1) alt sınırı 1 yıldan 1 yıl 6 aya; basit tıbbi müdahale (BTM) ile giderilebilecek hafif şeklinin (TCK m. 86/2) ceza sınırı ise 4 ay - 1 yıldan 6 ay - 1 yıl 6 aya yükseltilmiştir. Suç tarihine göre TCK m. 7/2 uyarınca lehe kanun değerlendirmesi yapılması zorunludur.

Kovuşturma rejimi açısından temel ayrım yaralamanın ağırlığı ve nitelikli hallerin varlığına dayanır. Yalnızca TCK m. 86/2 kapsamındaki basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek hafif yaralamalar (TCK m. 86/3 nitelikli halleri bulunmamak kaydıyla) ve TCK m. 88 kapsamındaki kasten yaralamanın ihmali davranışla işlenmesi halleri şikâyete ve CMK m. 253 uzlaştırma prosedürüne tabidir. Buna karşılık TCK m. 86/1 temel şekli, TCK m. 86/3 nitelikli halleri (eşe, altsoya, üstsoya, silahla vb.) ve TCK m. 87 neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama halleri şikâyete bağlı olmaksızın savcılıkça resen soruşturulur.

Temel Şekli, Nitelikli Halleri ve Ceza Hükümleri

Yargıtay Uygulama İlkeleri ve İspat Kriterleri

• Öldürmeye Teşebbüs ile Kasten Yaralama Ayrımı (Yargıtay CGK Kriterleri): Yargıtay Ceza Genel Kurulu yerleşik içtihatlarına göre; fail ile mağdur arasındaki husumetin boyutu, kullanılan aracın elverişliliği (kesici/delici alet veya ateşli silah), darbe sayısı ve şiddeti, hedef alınan vücut bölgesi (hayati organlar: baş, boyun, göğüs, batın), failin eylemine kendiliğinden mi yoksa engel bir dış nedenden ötürü mü son verdiği ve olay sonrası davranışları birlikte değerlendirilerek kastın yaralama mı yoksa öldürmeye teşebbüs mü olduğu tayin edilir.
• Yüzde Sabit İz Değerlendirmesi (TCK m. 87/1-c): Yaralanmanın "yüz sınırları" (saçlı deri sınırı, kulaklar dahil çene altı ve yanak hatları) içinde kalması ve olay tarihinden itibaren en az 6 ay geçtikten sonra gün ışığında veya iyi aydınlatılmış ortamda, ilk bakışta fark edilir nitelikte kalıcı iz bırakıp bırakmadığı Adli Tıp raporu ile tespit edilmelidir.
• Silah Kavramının Geniş Yorumu (TCK m. 6/1-f ve 86/3-e): Yalnızca ateşli silahlar ve bıçaklar değil; saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli sopa, taş, kül tablası, cam bardak, sıcak su, kemer veya ayakkabı (fırlatılması ya da sert darbe aracı olarak kullanılması) da Yargıtay uygulamasında TCK m. 6/1-f-4 uyarınca silah sayılır.
• İlk Haksız Hareketin Tespiti ve Şüpheden Sanık Yararlanır İlkesi: Karşılıklı kavgada ilk haksız saldırının kimden geldiği tüm delillerle kesin olarak belirlenemiyorsa, Yargıtay CGK kararları uyarınca "şüpheden sanık yararlanır" (in dubio pro reo) ilkesi gereği her iki taraf lehine TCK m. 29 kapsamında asgari oranda (1/4) haksız tahrik tenzili uygulanır.

Ceza Muhakemesi Süreci: Soruşturmadan Kanun Yoluna

Sık Sorulan Sorular

Bu sayfada yer alan ceza hukuku bilgileri 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve ilgili özel ceza kanunları hükümleri çerçevesinde genel bilgilendirme amacıyla hazırlanmıştır. Her ceza soruşturması ve kovuşturması somut olayın delil durumuna göre değerlendirilir.